دختر زیبا

سال ها بعد از یاد خواهے برد

روزے ،کسے به انتهاے /نامتـــ/ که مے رسید

رؤیایشــ /جوانه/ مے زد

سال ها بعد از یـــاد خواهے برد

هرم همیــ نگــاه و تلخے همیــלּ /بے تـابے/ را

که کسے /روزگارے/ قصه ے هر سحرگاهشــ ،

آغــاز هر نگاهشــ تکـــرار /نـام تو/ بود...

و خواندלּ واژه هایے از سر /مهربانے/ اتــــ .

دلم/ تنگــــ /خواهد شد ،

هم براے /تو /٬

هم براے امروز خودم

و هم براے /سحرگاهاלּ آرام/ ایـــלּ روزهایم ...

دل مے بندم به /یادتــــ/

که هیچ زمانے براےدلم /نــــــــاز/ نمے کند