آنــڪــہ مــے رפּב ، فقط مــے رפּב !
ولــے آלּ ڪــہ مــے مانـב ، בرב مــے ڪشـב !
غصــہ مــے خـפּرב ، بغض مــے ڪنـב !
اشــڪ مــے ریزב פּ تمام اینها رפּحش را بــہ آتش مــے ڪشـב !
פּ בر انتظار بازگشت ڪسی ڪــہ هرگز باز نخــפּاهـב گشت !...
آرام آرام خاڪستر مــے شــפּב !
آرے ، ایـלּ است خاصیت عشق یــڪ طرفــہ !!!
نمْے בآنـم مـےْ בآنـے یـآنـﮧ ... ؟!
لْحظِـﮧ ےِ تـولـב مـטּْبــﮧ همــآטּ ْثآنِیـﮧ اے بـَرْمـے گـرَבב ...
کــﮧ تـو َبـرآے اَوَلیـטּْْ بـآر بــﮧ مَــטּْ گُْفتـے ...
دوستـ ـ ـ ـت دارمـ ـ ـ ـ !
کاش می شد باز نگاهم بکنی..
کاش هرچقدر که من بد بودم...
از سر نیکی دعایم بکنی....
کاش می شد باز به تابی تو به من...
این تن زخمی بی جان را دوایش بکنی.
سال ها بعد از یاد خواهے برد
روزے ،کسے به انتهاے /نامتـــ/ که مے رسید
رؤیایشــ /جوانه/ مے زد
سال ها بعد از یـــاد خواهے برد
هرم همیــ نگــاه و تلخے همیــלּ /بے تـابے/ را
که کسے /روزگارے/ قصه ے هر سحرگاهشــ ،
آغــاز هر نگاهشــ تکـــرار /نـام تو/ بود...
و خواندלּ واژه هایے از سر /مهربانے/ اتــــ .
دلم/ تنگــــ /خواهد شد ،
هم براے /تو /٬
هم براے امروز خودم
و هم براے /سحرگاهاלּ آرام/ ایـــלּ روزهایم ...
دل مے بندم به /یادتــــ/
که هیچ زمانے براےدلم /نــــــــاز/ نمے کند
باران میبارد
یک سمت جهان شاعرانه
و یک سمت دیگر عاجزانه
یکطرف دنیا دو نفر زیر باران میدوند
و سمتی دیگر یکنفر تنهایی زیر باران میلرزد
نمیدانم شاید نیمه گمشده من همین باران است....
لغت نامه هاى دنیا را باید آتش زد !
جلوى واژه ى نبودن نوشته اند :
"عدم حضور شخصى یا چیزى"
همین ؟
چقدر نبودن تو را ساده فرض مى کنند ...!!!
ای کاش در این سرزمین هیچ زنی عاشق نشود...!
حلاوت عشق بر زن هرگـــــــز با تاوانش برابری نمی کند...
عـاشـــِـــقــــــــــانه ه ه ه تــــــَــرین غـَــزل استـــــ
دستــــــــــــانِ تـــــــــــــو
که می پیچـــــــَـــد
میــــــــانِ مـــــــــــوهـــآیِ مــــــــــــــَــن
פֿـَنــבهـ امـ مے گيــرَב 
از اينڪــِـہ هَنـوز بهـتــ فڪـر مے کنَمـ
פֿــבايــا ڪُـمڪَـمـ کـُלּ פֿـَستــہ شُـבه امـ
وَقتے مـآلـ مَـלּ نيستــ چـرا تـُو فڪرَمــہ ؟؟؟
چقَـב פֿـُوبـــ مے شُـב اگـﮧ פֿـُבآ هـَمیـלּ روزآ میـُومـב بـــوســَمــْـ مے ڪَـرב פּ مےگـفتــــ : آرومــ بــآش عـَزیـزمــ ایـלּ چـَنـב وقـتـــ בاشتـَمــ بـاهآتـــْـ شـُوפֿـے مے ڪَرבمــ ! 
فــــــــــردا بدون مـــــــن !!!..
بودن انهایی که بودنشان را میخواهیم زمین را زیباتر میکند....
"همیشه باش"
این روزو باید عاشقا بهم تبریک بگن منم به همه اونایی که عاشقن و عاشقانه زندگی میکنن تبریک میگم و
میخوام بگم عاشقانه دوستت دارم وبهت تبریک میگم بهترین دوستم
در املاءزندگی محبت را تشدیدبگذاریم تا...........
از دوست داشتنمان کاسته نشود...........
پشت شيشه هاي بزرگ دلتنگي گريه ميكنم و آرزو ميكنم كه كاش
براي يك لحظه فقط يك لحظه آغوش گرمت را احساس كنم ، ميخواهم
سر روي شانه هاي مهربانت بگذارم تا ديگر از گريه كم نشوم . تو مرا
به ديار محبتها بردي و صادقانه دوستم داشتي پس بيا و باز در اين راه
تلاش كن اگر طاقت اشكهايم را نداري . در راه عشقي پاك تر و صادقانه تر،
زيرا كه من و تو ما شده ايم پس نگذار زمانه بيرحم دلهايي را كه از هم
جدا نشدني است را به درد آورد دلم را به تو دادم و كليدش را به سوي
آسمان خوشبختي ها روانه كردم چه شبها كه تا سحر به يادت با
گونه هاي خيس از دلتنگي ها به سر بردم چه روزها با خاطراتت نفس
كشيدم پس تو اي سخاوت آسماني من ...
مرا درياب كه ديوانه وار دوستت دارم
دوست داشتن را از تو اموختم
چگون باور کنم که مرا دوست نداری
کسی که گل واژه محبت را در من کاشت
این گونه مرا ترک بگوید باور کردن این سخن
برای من درد ناک است ایا ممکن است کسی
که محبت وعشق را در من زنده کرد اینگونه مرا
افسرده وغمگین کند اینقدر روزگار بی وفاشده است
که این گونه مرا بازی می دهد پس درست است که می گویند
روزگار با وفاترین یارها بی وفا می کند
و دوباره باید رویای شکفتن با تو را از یاد ببرم
دوباره باید ارام و بی صدا در ظلمت شب
از غم هجرانت گریه کنم تا تمام ستارگان و کهکشانها
صداقت کلامم را با گریه هایم باور کنند
به راستی که چه کسی آواز جدایی را سر داد
و من را از تو جدا کرد
لعنت بر تو ای روزگار بی وفا که ناقوس جدایی را
تو به صدا در اوردی و اهنگ جدایی را نواختی
حالا چگونه این دل من با این فریاد دلخراش جدایی کنار برود احساس می کنم که از جدایی نفرت دارم
ولی عزیزم تو را هرگز فراموش نمی کنم
ماه من
باز من و اين ناله هاي آتشينم
باز من و بيخوابي هاي شبانه
باز من وياد تو
باز من و غمي جانكاه از ديدن غم تو
يار نازنينم عشق ديرينم
تورا به عشق پاكمان قسمت ميدهم
مواظب خودت باش
قرارمون يادت نره
خسته نشو از اين روزاي خسته
نمي دانم چرا وقتي آمدم كلي حرف براي نوشتن داشتم
اما الان ... هيچي ندارم كه بگم
فقط اينو ميدونم كه
از ته دل
باتمام وجود
دوستت دارم
امشب به وسعت همه دنيا گريستم
دلتنگ و بیقرار نفسهای جاریات
دل غريب در اين انتظار ماند
دل را عذاب میدهد اين جای خالیات
اشکم تو را سرود در آيينههای پاک
اشکم تو را به خانهی تاريک سينه خواند
اما نيامدی و دل بیشکيب، باز
در آرزوی آمدنت در غبار ماند
اندوه تو هميشه جاریست در دلم
يادت هميشگیست و از دل نمیرود
از قاب غمگرفتهی چوبی دل مرا
هر روز مثل نور در آيينه می برد
من خيره میشوم به تو در قاب آينه
مثل حباب میشکنی با نگاه من
اين انتظار تلخ به پايان نمیرسد؟
میميرم از نديدن روی تو عاقبت
يادت نمیرود دگر از سينهام برون
ای ماه من، دوست دارمت
